Klaar voor recyclage? Eerst even de oven in

De knopen aan je mantel, de ritsen in je broek: om je afgedragen kleding te recycleren, zitten ze stuk voor stuk in de weg. Maar wat als de draad die knopen en ritsen op hun plaats houdt vanzelf zou kunnen verdwijnen?

Met Resortecs ontwikkelde industrieel ontwerper Cédric Vanhoeck een naaigaren dat oplost bij hoge temperaturen. ‘Zo kan kleding na gebruik, of als het niet verkocht geraakt, opgewarmd, gedemonteerd en hergebruikt worden’, legt Vanhoeck uit, die nu plannen maakt om een eigen demontageoven te bouwen. Die innovatie leverde hem een finaleplaats op in de European Social Innovation Competition.

Meten is weten

‘We zijn voor deze competitie begeleid door een coach en hebben de afgelopen maanden veel geleerd’, zegt Vanhoeck daarover. ‘We beseffen dat wij naast een ecologisch verhaal ook een sociaal verhaal brengen, alleen wisten we nog niet goed hoe we hierover konden communiceren. Sociale impact is namelijk moeilijker te vatten in cijfers dan ecologische impact.’

‘Het hoofddoel blijft ecologisch. Indirect kunnen we ook een sociale impact hebben, bijvoorbeeld door grondstoffenonafhankelijkheid te krijgen op de Europese markt: door op recyclage in te zetten, zijn we minder afhankelijk van grondstoffen van elders. Dan zouden we erin slagen om een groot stuk van het land te vrijwaren van textielproductie en kunnen mensen aan de andere kant van de wereld voeding laten groeien in plaats van katoen. Alleen blijft dat moeilijk te meten.’

Ter vergelijking: voor zijn ecologische impact, kocht Vanhoeck onlangs nieuwe software en een eco-invent database aan om zelf LCA’s (levenscyclusanalyses) te kunnen uitvoeren.

‘Met Resortecs sparen we 14 procent CO2-impact uit. Toch een paar kilogram per jeansbroek.’

Cédric Vanhoeck

‘Wat gebeurt er als je nieuwe materialen na gebruik verbrandt? En wat is de impact om materialen te “upcyclen” tot nieuwe producten met Resortecstechnologie? Die scenario’s onderzoeken we. Volgens onze berekeningen kunnen we met Resortecs de CO2-impact van textiel met 14 procent verlagen. Als je weet dat elke jeans zo’n 20 kilogram CO2-uitstoot genereert, dan heb je toch een paar kilogram minder uitstoot per broek. Als je kijkt naar het Europees continent, waar elk jaar 16 miljoen ton textiel afgedankt wordt, kan je zo ongeveer 80 miljoen ton CO2 vermijden.’

Waarom dat nodig is, wat daar allemaal bij komt kijken en wat voor invloed de coronacrisis heeft op deze innovatie, legt Vanhoeck uit in een interview voor MO* Magazine. Lees het hier: https://www.mo.be/interview/resortecs-textiel-recyclage

Nu al op de markt?

Resortecs heeft twee soorten garen op de markt, een derde volgt nog. Zo hebben ze onlangs 150 kilogram naaigaren geproduceerd die kunnen smelten aan 200 graden, goed voor 60.000 jeansbroeken. ‘Die kwamen normaal op de markt bij een grote keten in het zomerseizoen van 2021, maar door corona is die bestelling on hold gezet.’

Naast grote ketens werkt Resortecs met kleinere, vooruitstrevende merken. Zo zijn er al jeansbroeken op de markt van het merk Unspun, in kleine oplages, op maat gemaakt. Ook Unspun was onlangs genomineerd voor een prijs. Lees er hier meer over.

(Don’t) try this at home

Traditioneel naaigaren bestaat uit polyester en breekt niet zomaar af. Het naaigaren van Resortecs is gemaakt van nylon en breekt af aan hoge temperaturen: 160 graden voor schoenen, 200 graden voor kledij. ‘In principe kan iedereen ons naaigaren demonteren in hun oven’, zegt Vanhoeck daarover. ‘Alleen zijn traditionele ovens niet zo efficiënt: het zou zo lang duren dat het katoen zou oxideren. Je jeans zou bruin uitslaan.’

© MO* Magazine
Foto’s © Resortecs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *