Kleur is een van de meest schadelijke componenten van de textielindustrie. Drie expo’s stellen voor om na te denken over duurzame alternatieven en hun (en onze) beperkingen.

Hoe onzinnig is het dat kunstenaars en ontwerpers zomaar een kleur kunnen kiezen, alsof we met een pipet in een computerprogramma een tint kunnen tevoorschijn toveren? Waar komen kleuren écht vandaan? Wat is de impact van textielverf en wat vertelt onze huidige drang naar duurzame praktijken in de sector over wie we zijn, als ontwerpers en onderzoekers, maar ook als mensen?

Daarover ga ik in gesprek met ontwerpers en kunstenaars Marije Dijkstra, Ilse Kremer, Angelica Falkeling, Antonio Guzman, Iva Jankovic en Shahar Livne. De aanleiding voor deze dialoog is enerzijds de expo “Kleurstof” en anderzijds de expo “Compostkleding”.

Eerlijk is eerlijk. Eigenlijk is er nog een derde expo die als aanleiding dient.

Ik ben namelijk niet zomaar dit gesprek aangegaan. Zelf doe ik al enkele maanden onderzoek naar textielverf, samen met een Belgische fotograaf, Sarah Van Looy. Het resultaat is te zien in de expo “Kleur Bekennen”, die in november in Gent tentoongesteld wordt en later mogelijk (hopelijk) de grens oversteekt.

Lees het volledige artikel voor Culture Fashion: https://www.culture.fashion/voices/waarom-textielverf-om-zoveel-meer-draait-dan-gekleed-gaan-in-je-favoriete-kleur